Skip menu

Het is 4 januari. Onze kleindochter komt gezellig langs en bewondert de nieuwe aanwinsten in onze kerstboom. Waarom staat die boom daar nog? vraagt ze een beetje verwonderd. Omdat die er traditioneel hoort te staan tot 6 januari, vertel ik haar. Oh, is haar reactie. En we laten het daarbij omdat we het druk hebben met andere dingen. Kennelijk stemt het antwoord tot tevredenheid. Maar in mij blijft het een beetje hangen. Ik zou die oude verhalen en tradities graag doorgeven.

Zo ontstond 'Het dagboek van een grootmoeder'. Het begint met de kleine dingen waarvan we genoten toen ze klein waren. Inmiddels hebben ze de leeftijd van pubers bereikt. Voor mij spiegelen ze het leven. Ze leren me op een andere manier kijken naar gebeurtenissen. Voor hen hebben we nog verhalen. Verhalen die misschien verdwijnen als je ze nergens opschrijft. In dit blog schrijf ik over kinderen, kruiden en dingen die mijn leven leuk maken.

De verhalen over kerken, krachtplaatsen en bomen vind je op mijn blog 'Sterrenkruid'.

Joke Visker, januari 2023

Recente posts

31 oktober: Samhain en de link met Halloween

Post thumbnail

1 augustus: Lugnasadh: de laatste schoof en de graanpoppetjes

Post thumbnail

1 en 2 mei: Beltane

Post thumbnail

1 mei: Een (Mei)boompje opzetten

Post thumbnail

30 april en 1 mei: Walpurgisnacht en de heilige Walburga

Post thumbnail

2 februari: Maria Lichtmis

Post thumbnail

1 en 2 februari: Imbolc en de godin Brigida

Post thumbnail