Skip menu

Mariadistel en haar scherpe kantjes

 'Ik heb geen scherpe kantjes, ik kan met iedereen opschieten'. Het is een uitspraak die iemand deed bij de introductie van zichzelf tijdens een televisieprogramma. Heb je geen scherpe kantjes als je met iedereen op kan schieten? Of laat je die scherpe kantjes misschien niet zien? Mariadistel draait er niet omheen: hier sta ik met mijn scherpe kantjes waarmee ik mezelf bescherm, doe je er voordeel mee...


Het paarse bloemetje


Al in het prilste stadium laat ze zien wie ze is

De Mariadistel draait er niet omheen

Ik hoor wel vaker dat mensen vinden dat ze nooit boos zijn. Nooit boos zijn naar buiten is iets waarbij ik me nog wel iets kan voorstellen. Maar ook nooit boos zijn van binnen? De Mariadistel draait er niet omheen. Op haar steel na bestaat ze volledig uit scherpe kantjes. Zo beschermt ze zichzelf. Ze is natuurlijk niet voor niets een distel. Ze helpt ons bij het (h)erkennen van onze scherpe kantjes. Eigenlijk is ze je beste vriendin 😉. 

Als je goed naar haar kijkt, zie je bijna levensgrote verschillen. Allereerst wordt de plant heel groot. Als ze gaat bloeien schuiven de kopjes telkens een beetje op. Haar bladeren zijn groot en hebben witte vlekjes. Bij die witte vlekjes hoort een legende. Het zou gemorste moedermelk zijn van Maria, die het kindje Jezus tijdens haar vlucht naar Egypte onder de grote bladeren van een distel wilde verbergen. 


De bloemknopjes krijgen allemaal hun eigen ruimte

Stel dat Mariadistel een vriendin van je was. Zonder overdrijven zou je haar dan kunnen kwalificeren als een stekelig mens. Of zou je haar een durfal kunnen noemen? Ze laat duidelijk zien met wie je te doen hebt toch? Tegelijk roept haar bloemhoofdje een ander beeld op. Ze heeft een mooie, bijna zacht-paarse kleur. Die kleur vertelt je iets anders dan je van haar zou verwachten. 

Paars is de kleur van de magie en het mysterie, lees ik op de site van Inspirerend Leven. Spiritualiteit, wijsheid, en authenticiteit zijn in mijn beleving wel passend in dit geval. Dat is de andere kant die de Mariadistel van zichzelf laat zien. Kun je er een combinatie van maken? Jezelf durven laten zien die je bent? Met je lieve, zachte en je stekelige kanten? 

Een botje zonder gal

'Je bent net een botje zonder gal', kon mijn moeder vroeger zeggen. Als kind dacht ik dat dat betekende dat ik vaak iets vergat en ik denk dat ze dat ook bedoelde. Maar die betekenis heeft het niet. Het betekent, dat je een vriendelijk mens bent. 

Er is ook een uitspraak die er veel op lijkt: dat is een duifje zonder gal. Een goedaardig meisje. In de zin van de echte betekenis had ze misschien wel gelijk. Er zit alleen een 'maar' aan. Als je denkt dat je nooit boos bent, of probeert om niet boos te zijn, dan is er maar één kant die je van je zelf laat zien. En daarmee ontken je het deel van jezelf dat je misschien wel nodig hebt om voor jezelf op te komen. Om jezelf te beschermen. Dat is de wijze les van de Mariadistel. 

Omdat mijn gal een jaar geleden begon te protesteren wilde ik heel graag 'die wijze les' in mijn tuin. Maar van Mariadistel kan je alleen de zaden kopen voor zover ik weet. Dus heb ik zaadjes gekocht en haar zien groeien tot een volwassen plant. Ze heeft me bewust gemaakt van mijn verborgen scherpe kantjes. En daar ben ik haar dankbaar voor...

Mariadistel is een geneeskrachtig kruid. Het herstelt en beschermt je lever. Het ondersteunt je bij galproblemen. Die Mariadistel had ik dus even nodig om in de spiegel te kijken 😉...

Durf jij uit te komen voor je scherpe kantjes?




Websites