Soms valt er een kwartje, zoals bij een krantenbericht over de oude boom in Laren. Die heeft nu echt het leven gelaten. Nooit over nagedacht dat die boom de aanleiding was voor het liedje uit mijn kindertijd van Annie M.G. Schmidt...   

Ken je het nog? We hebben een tante en een oom, die wonen in een eikenboom, een eikenboom in Laren? Daar dacht ik als kind niet over na, ik zong het gewoon omdat het leuk was en omdat ik een plaatje in mijn hoofd maakte van die tante die het wel heel erg hoog wonen vond. Ik kan de eerste twee coupletten van de zes nog mee zingen, terwijl  ik een talent heb om me over het algemeen alleen nog fragmenten te herinneren 😉.  

De kleinkinderen voor wie ik dit blog heb geschreven zijn volwassen. De verhalen zijn doorverteld, soms vaker dan eens. Soms worden we liefjes onderbroken met:  'O, ja en toen deed je dat hé?' . Voor mij spiegelen ze het leven. Ze leren me op een andere manier kijken naar gebeurtenissen. Hun gedachtengoed spiegelt de tijd van nu. Het leven verwondert me. Zo is het goed.

Ik wil jullie bedanken voor het volgen van de blogposts en mijn kleinzoon bedanken voor het opzetten en onderhouden van dit blog. Het blijft online staan en voor vragen ben ik bereikbaar via het mailadres onder de kop: 'Over mij' 

Bericht Eikenboom Laren 

Tekst en melodie van het liedje: Tante en oom in Laren 

Mariaboom in Handel